Phnom Penh

Inderdaad weer de bewoonde wereld, maar ..... heel anders!!
Phnom Penh is een stad met grote verschillen. Enerzijds
prachtige lanen, parken, paleizen, tempels en de rivier de Mekong, waar je de vergane glorie van Frankrijk nog proeft. Een voorbeeld hiervan is het mooie gebouw van het Nationaal Museum.
Echter de stad is vies, stinkt vanwege het vuilnis. Jammer,
hierdoor was lopen, ook al vanwege de warmte, bijna niet mogelijk. Dus de tuktuk is dan een uitkomst, helemaal niet erg. Wel met een mondkapje.
Wel erg was het bezoek aan het genocidemuseum van Pol Pot
van de Rode Kmer oorlog.
Verder genoten langs de Mekong waar tegen de avond de inwoners ontspanning zoeken, waar je in voortreffelijke restaurantjes kunt eten en drinken.
Na vier dagen hebben wij de bus gepakt naar Siem Reap,
ongeveer 500 km.
Dit is de uitvalbasis om de Angkor tempels te bezoeken.
Het lijkt hier een paradijs met veel nieuwgebouwde mooie hotels, vaak in koloniale stijl, resorts en guesthouses.
Alle luxe is hier voorhanden, maar daar komen wij niet voor.
Drie dagen lang hebben wij op de fiets, wel ontzettend heet,
de meeste tempels bezocht. Hoewel het complex 30km2 groot is. Wij waren zeer onder de indruk van de grootsheid van de tempels die uit de 8e tot de 15e eeuw stammen.
Het is tot werelderfgoed uitgeroepen en staat onder beheer van de UNESCO.
Het centrum van Siem Reap is erg gezellig met een leuke markt, maar zeer toeristisch.
Vandaag gaan wij proberen in te checken voor de terugvlucht,
want electriciteit valt nog wel eens uit en wij denken maandag
naar Bangkok af te reizen, waar wij nog drie nachten te goed hebben in ons starthotel,wat de reiscirkel compleet maakt.
Dan hopen wij op 22 maart in Dusseldorf aan te komen.
Dit is waarschijnlijk de laatste log, want de tijd vliegt nu voorbij en in Bangkok was de computer in het hotel niet goed.
Wij wensen jullie nog veel zonnige voorjaarsdagen!
Lieve groeten,

Bea en Rob

 

 

 

 

Cambodja

Hoi Agnes, bedankt voor je reactie. Inderdaad veel te vertellen. Aaltje, ja, inderdaad een vergissing met de datum. Dat krijg je als je lang weg bent.

Vanaf de eilanden, in de Mekong, zijn we naar de grens van Cambodja gegaan in een chaotische toestand. Een chauffeur van een minibus on onze paspoorten uit de stapel halen, wat op zich niet zou moeten kunnen. Maar wij konden eerder weg naar Stung Treng 50 km Cambodja in, aan de Mekong.
Nog dezelde dag een zijdeweverij bezocht, waar wij een rondleiding kregen. Alles nog met handmatige weeftoestellen, maakten de vrouwen de mooiste weefpatronen. In schitterende kleuren.
De zijde werd hier door de zijderups geproduceerd en gesponnen.
De andere dag om 8 uur de minibus genomen naar Banlung in het oosten tegen Vietnam aan. Onderweg dachten we oerwoud te zien, maar het leek een inferno. Op vele plaatsen heeft het oerwoud plaats gemaakt voor rubberplantages, waarvoor eerst de grond totaal wordt afgebrand. Banlung is een verlaten oord waar we met een brommer de omgeving hebben verkend. Een aantal
km buiten de stad kregen we een lekke band. Deze is gerepareerd door een jongen langs de weg. Bij een kratermeer omgeven door gelukkig nog een stuk oerwoud, waar nog vele woudreuzen stonden. Nog naar een waterval over stoffige zandpaden gereden.
Ons werd verteld dat de regereing de grond ten oosten van de Mekong tot aan de Vietnamese grens voor 99 jaar aan
Vietnam heeft verhuurd, die daar vervolgens in rap tempo het oerwoud kapt en verbrand voor rubberplantages.

Lees verder...

De eilanden Dhon Konge, Dhon Det en Dhon Kong

Zondag 23 februari zijn wij naar de eilanden vertrokken.
Gelukkig mochten we weer op een bootje! Heerlijk op het water, altijd mooi. Verder met de bus naar en pondje naar het eiland Dhon Konge. Hier zijn wij twee nachten gebleven.
Hier weinig te doen dan wat relaxen. De volgende dag hebben
wij fietsen gehuurd, helaas waren deze in een dermate slechte
staat, echt Laoaans, dat wij niet veel hebben gefietst. Wel wat
rijstvelden gezien. De andere morgen kregen wij een aanbod
om met de watertaxi verder naar Dhon Det te gaan. Een prima
idee en vertrek 8.30u. Idelaal. Leuke tocht en goed te zien
hoe er een nieuwe brug wordt gebouwd. Zo te zien Chinees
werk, maar wij weten dit niet zeker. Om 12 uur aangekomen
op Dhon Det, leuke hut gevonden en verder gerelaxed, chillen,
niet veel meer te doen hier. Gelukkig was het niet heel erg overvol en druk. Het is hier allemaal heerlijk relaxed, zodat wij
de volgende dag ook niet veel hebben ondernomen.
Daarna een fietstocht gemaakt naar het volgende eiland Dhon Kon. 8.30u vertrokken, gelukkig met fietsen die wat beter in orde waren. De watervallen bekeken. Prachtig en erg indrukwekkend, het weidse landschap hier van rotsen en watervallen tot aan de grens van Cambodja. Heel mooi. Lees verder...

Champasak

Vandaag 21 februari, 22 km met de fiets van Champasak naar de ruines van een Ankor tempel. Deze tempel is uit de 5e eeuw nC. Het was een hele loop en een behoorlijke klim.
Het gehele tempelcomplex was tegen een berghelling gebouwd.
Interessant en mooie afbeeldingen, maar de fietstocht was wel
zo leuk. Deze omgeving is nog rustig en behoorlijk puur.
Morgen met weer een smal wiebelbootje naar een eiland hier
in de Mekong, waar het leven nog langzamer en oorspronkelijker is. Wij nemen fietsen mee.
In Laos duurt alles wat langer.
23 februari gaan wij waarschijnlijk weer verder naar de 4000
eilanden. Een eilandengebied in zuid Laos in de Mekong.
Wel toeristisch en hip.
Dat was het dan weer.
Alle goeds,
Bea en Rob

 

Van Vientiane naar Pakse

Dinsdag 18 februari werden wij om 18 u met de tuk tuk opgehaald die ons naar het busstation bracht.
Hier stond onze slaapbus met ......bedden, maat Aziaat.
In het begin heel gezellig, maar in de loop van de nacht
waren wij door de slechte weg door elkaar geschud.
Na een tocht van 12 uur kwamen wij in Pakse aan, een afstand van ong. 800 km. Toch was het een goede oplossing,
want de dag lag nu nog voor ons. Snel een hotelletje gezocht
en op pad gegaan. Pakse is een aardig provinciestadje aan de
Mekong. Daar hebben wij besloten de volgende dag verder te gaan naar Champasak.
In de lokale bus richting Champasak werden wij getrakteerd
op Laotiaanse knolletjes, die naar radijs smaakten. Ook
zaten we nog tussen twee netten met levende kippen.
Het was heel gezellig in de bus. Halverwege moesten we de
bus verlaten en verder met een songtheaw zien te komen.
dat lukte vrij snel. Deze bracht ons naar de oever van de Mekong. Hier leek het leven stil te staan. Champasak ligt
aan de overkant van de Mekong, waar de Mekong erg breed is. Hier werden wij met een wiebelig smal vissersbootje
naar de overkant gebracht. Wel met een motor. Er was
ook een pont, maar deze vertrok op gezette tijden. De pont
was niet meer dan een verzameling planken op een ponton.
Naar Champasak was het nog twee kilometer lopen. Was best
warm!!!!
Hier een gezellig guesthouse gevonden en ons te goed
gedaan aan lekker eten en Laobier.

 

Vientiane

Vandaag dinsdag 18 februari zijn wij nog een dag in Vientiane.
Gisteren een wandeling, pfff, door de stad gemaakt. Ovber de
Champs Elysee en de Arc, Aziatisch ontwerp. Hier werden
wij geintervieuwd door Mensen van de Japanse televisie.
Wat ons aantrok in Laos. Natuurlijk gezegd de mensen en
het mooie land. Ook vanwege het klimaat. Wel wat warm nu.
Verder gekeken naar de wijze waarop de weg werde gerepareerd.
Met teer en uitrijden met de banden van de vrachtauto!!
Teruggewandeld langs de Mekong, waar het voor de inwoners een
soort van trimweg is geworden. Ja,met trainingspakken aan hardlopen. Hoe bedenk je het. Het zou eens koud kunnen worden.
Verder plaatsen gereserveerd in de slaapbus naar Pakse. Gaan
we dit maar eens uitproberen. Van slapen zal niet veel terecht komen vermoeden wij. Wij worden vanavond 6pm opgehaald en de bus vertrekt om 7 pm. Het is de bedoeling in de buurt van
Pakse een aantal dagen te blijven en vanuit hier uitstapjes te
maken. Vandaag houden wij het rustig. Msschien nog richting
Mekong. Het is handig als wij ons wat schoon houden, want
wij hebben nu uitgechecked. Het hotel beviel goed. In het
centrum bij de vele eetgelegenheden en barretjes. Erg gezellig.
ik weet niet of wij in Pakse makkelijk kunnen internetten.
Dit was reuze handig.
Tot de vogende log,

lieve groeten,

Bea en Rob

Vientiane en vervolg Luang Prabang

Dank voor jullie reacties. Heel fijn.
Ja, degenen die jaren geleden in Laos zijn geweest zullen het
denk ik niet meer helemaal herkennen. Het is dubbel.
Heeft Laos zijn ziel verloren. Dit prachtige land wordt overspoeld
door toerisme en het is lastig hier dicht bij de bevolking te komen. In Luang Prabang hebben wij de rustige plekjes opgezocht, dat was genieten. Om in Vientiane te komen hebben
wij een VIPbus gereserveerd. Wij vonden dat we dat hadden verdiend na de tochtjes in de shongtheaws, 2 uur voor 50 km.
Helaas belandde wij op de achterbank en dat betekende een
10 uur durende bumpy tocht, maar door een prachtig berglandschap, waar de weg doorheenslingerde, vol met gaten en kuilen. Is wel de hoofdweg naar Vientiane.
In Vientiane waren de guesthouses gelukkig vol, zodat wij zijn
beland in een keurig hotel. Met de mogelijkheid voor
internet, vandaar de snelle reactie.
Vandaag gaan wij een wandeling maken door Vientiane en
morgen trekken wij verder, nog geen vast plan.
Veel liefs van ons beiden.

 

Mae Saen

Ons idee was om van Mae Salong in een dag naar Chang Khong te komen via de weg langs Birma. Dat viel tegen.
Wij kwamen terecht in Mae Saen, waar wij tot laat in de middag hebben gewacht op een songtheaw naar Chang Khong, maar helaas de middagrit viel uit. Hier hebben wij overnacht. Het was hier wel prachtig aan de Mekong,
met een haven voor de vrachtschepen naar China
en naar het zuiden van Laos. Je kon goed zien hoe de
de schepen nog met mankracht werden geladen.
 De volgende dag lukte het ons naar Chang Khong te komen,
om daar via de nieuwe brug over de Mekong in Laos aan te
komen.
In Huy Xia overnacht en een ticket gekocht voor de bootreis naar Luang Prabang. Deeze reis was een schitterende ervaring, edurende twee dagen. De overweldigende natuur,
het verlaten gebied, de dorpjes aan de oever, de vissersbootjes. De vele rotsen in de rivier en de vele
waterversnellingen vroegen veel stuurmanskunst.
Verrassend knap, zonder enkel baken in de rivier.
Deze boten werden tot enkele jaren geleden nog merendeels
gebruikt voor de lokale bevolking. Nu is het merendeel toerist,
maar er gaan toch nog locals mee. Ze worden her en der
afgezet en opgehaald gedurende de tocht. Helaas wordt
deze betovernde rivier ernstig bevuild.
In Pak Beng moesten wij overnachten en de volgende dag
was de aankomst in Luang Prabang een verrassing.
De aanlegsteigers waren 10 km buiten de stad verplaatst
en wij stranden in het zand, waarna iedereen met zijn bagage
een steile helling op moest klauteren.
Na wat gedoe een guesthouse gevonden en de avond heerlijk
gegeten op de locale etenswarenmarkt.
Vandaag 15 februari heerlijk geslenterd door deze Franse
koloniale stad, waar we het een en ander heben bekeken.
Wij hebben besloten om morgen te vertrekken met de bus naar Vientiane, de hoofdstad van Laos.
De hartelijke groeten van ons en tot de volgende log.
Bea en Rob

Chang Mai en Chang Rai

Na nog een dag door Chang Mai te hebben gefietst zijn wij
de volgende ochtend met een toeringcar! vertrokken naar
Chang Rai, waar wij een fijne kamer in een prettig guesthouse
met tuin een kamer konden huren voor twee dagen.
De volgende dag zijn wij met een brommer naar een olifantenkamp gereden, waar wij de olifanten hebben gevoerd.
Wij hebben geen rit gemaakt, want wij vinden dit niet zo
prettig als toeristische attractie. De oifanten liggen vast
aan kettingen. Het was wel een mooi gezicht om ze door
de rivier te zien waden, helaas met toeristen. Daarna naar
een smalle houten hangbrug gereden, waar op dat moment een mountainbike
rally aan de gang was. Alle fietsers moesten over de brug, waarbij veel plankjes los lagen.
De tocht verder vervolgd naar een waterval, met een hoogte
van 700m.
De volgende dag vroeg met een lokale bus naar Mae Salong,
tussen de lokale bevolging gepakt. Verrassing was dat wij
halverwege moesten overstappen in een songthaew, die ons
via een bergweg met prachtige gezichten op de rijstvelden en
theeplantages, heeft gebracht naar dit prettige dorp aan de grens. Hier zie je duidelijk de Chinese invloed. Aangekomen bij een Chinees guesthouse, waar wij een
mooie, schone bungalow konden krijgen. Lees verder...

Mae Seriang

3 februari zijn wij met een songthaew (veredelde tuk tuk)
over een bumpy weg, grensweg met Myanmar, naar Mae Seriang getoreden. Een zes uur durende tocht tussen lokale
bevolking. De weg was behoorlijk slecht, stukken weg weggeslagen in de moesontijd. Erosie is hier een probleem.
Er wonen in deze streek veel Karen, vluchtelingen uit Myanmar. Zij worden daar nog steeds vervolgd.
Een rustig dorpje aan de rivier de Moei, waar wij een kamer
hadden met uitzicht over de rivier.
De andere dag een brommer gehuurd en door de prachtige ogeving getoerd. Wij hebben geprobeerd de grens te bereiken, maar deze weeg werd ook steeds slechter, dat
wij maar besloten hebben om een ander deel van de ogeving
te verkennen. Ondertussen aan de weg genoten van heerlijk
Thais eten.

5 februari, de andere dag, met de bus van 7 uur vertrokken
naar Chang Mai. Daar kwamen wij 3 uur later aan. Wat een overgang! Van het rustige platteland naar een zeer toeristische, hectische stad. Wel het gezelligste deel van de stad opgezocht, binnen de stadsgracht. Uiteindelijk geslapen
in een redelijk guesthouse, alles was vol, vanwege een bloemenfestival komend weekend! Daar gaan wij niet op wachten.
De dag verder besteed aan het rondwandelen in het oude deel
en een prachtige tempel (wat) bezocht, waarna een pilsje!!
Wij hebben besloten niet aan allerlei tours mee te gaan,
die hier in overvloed worden aangeboden.
De tijd hebben we nodig  om boven Chang Rai, in de uithoek van Thailand, bergvolkeren te bezoeken en te beleven, en het
afgelegen platteland te bezoeken met een brommer.
Vandaag hier nog wat rond en morgen met busje op weg naar
Chang Rai.

Het gaat jullie goed, liefs

Bea en Rob

 

 

 



 

 

 

Mae Sot

1 februari om 9 u met de bus van Kanchanaburi via Tak
naar Mae Sot aan de grens van Myanmar.
Onderweg een halte te vroeg  uitgestapt. Wij dachten
dat wij al in Tak waren.
Bij het zoeken naar een minibus, die wij vonden uiteindelijk
langs de kant van de weg ergens geparkeerd, bleek de
de auto nog stationair te lopen. Bij nader onderzoek zagen wij
de chauffeur in de auto, stuiptrekkend. Het leek een epileptische
aanval! Misschien hebben wij, door hem te otdekken, zijn leven
gered. Want de auto stond al lange tijd afgesloten in de
hitte.
een aardige jongeman bracht ons in een snelle vaart met
een rammelende auto toch nog naar Tak. Ondanks dat het
inmiddels donker was geworden, hebben we toch nog de bus naar Mae Sot genomen. Via een bergweg en drie roadblocks
(vluchtelingen) kwamen wij laat aan. Na enkele guesthouses
hebben we uiteindelijk een mooi hotel gevonden.
en hierna heerlijk gegeten en biertje gedronken.
Vandaag 2 februari hier wat rondgeslenterd, de markt bezocht met de meest bizarre etenswaren, jammer dat ik geen foto
kan plaatsen!!!!
De plaatselijke bevolking bestaat uit minderheden, Karen, Mon
enz.
Vandaag zijn er hier de verkiezingen. 
Morgen vroeg op pad met open bus naar Mae Seriang.
Straks nemen we nog een lekker biertje, tot de volgende keer.

Kanchanaburi

Bij het openen van onze log hier in Kanchanaburi lazen wij de reacties waar we erg om moesten lachen. Wij hebben
startproblemen en weten nu hopenlijk dat het beter gaat.
In ieder geval heel hartelijk dank voor de felicitaties voor
onze verjaardagen die wij hebben ontvangen. Heel fijn.
Wij hebben deze dagen hier heerlijk gevierd aan de River Kwai
in een hutje op het water.
Wij zijn met de trein over de dodenrails tot Nam Tok, eindpunt,
gereden. Niet een erg leuk idee, maar wel boeiend, te
weten dat de Birmaspoorlijn hier ophoudt.
Gisteren met een scooter door het achterland en kleine dorpjes
gereden en contact met de inheemse bevolking gemaakt.
Wat een vrolijk element was, was dat het Chinese Nieuwjaar werd gevierd met vuurwerk en veel versierde tempels en bezoek
daaraan door de Thai.
Vanavond nemen we nog een toast en morgenochtend met de bus naar Tak (uitspreken Taaaaak) in het Noorden. Lees verder...

Verblijf in Bangkok

Het hostel was prima. Basis, maar schoon en vriendelijke mensen.
In Banglaphu, een oud gedeelte van Bangkok, waar het
erg gezellig, maar ook toeristisch met veel barretjes, terrasjes
en veel op straat. Waar wij heerljk Thais hebben gegeten en
vooral veel bier hebben gedronken na onze bezoeken aan het
Grand Palace en verschillende grote tempels.
Tijdens een hectische tocht met een tuk tuk, dwars door Bangkok zagen we een deel van de opstand en de blokkades.
Wij zijn eerder uit Bangkok vertrokken naar Kanchanaburi.

reis Bangkok

Onze reis naar Bangkok op 22 januari is goed gegaan.
In Abu Dhabi hadden wij een stop van 3 uur en wij konden op
een holletje het vliegtuig halen. Wij waren bijna naar Munchen
terug gevlogen. Wij waren al door de check. Niemand de het heeft opgemerkt. Echte wereldreizigers!?

 

Nogmaals Bangkok

Even uitproberen



Bangkok,


Onze reis naar Thailand, Laos en Cambodja

Vandaag is het 8 januari 2014.

Het lijkt ver weg 22 januari, maar deze datum nadert snel.

Wij zijn nu druk met onze voorbereidingen.

Gelukkig nemen wij niet veel mee. Onze rugzak, als handbagage. Dat moet voldoende zijn.

In Bangkok zien we verder. Daar is een

backpackerhostel gereserveerd voor 8 nachten.

Wij vertrekken vanuit Elten. Nemen hier de bus naar

Emmerich en vervolgens de trein naar vliegveld Düsseldorf .